
رمان چلچله داستان نیکا را روایت میکند؛ دختری جوان که در مسیر زندگی با اتفاقها و تصمیمهایی روبهرو میشود که نگاهش را به عشق، خانواده و آینده تغییر میدهد. آشنایی نیکا با سمیر، شکلگیری یک رابطه عاطفی و تصمیم آنها برای ازدواج، بخش مهمی از داستان را رقم میزند؛ تصمیمی که با مخالفتها و نگرانیهای خانواده نیکا همراه میشود.
داستان در کنار رابطه عاشقانه شخصیتها، به موضوعاتی مانند تفاوت فرهنگی، انتخاب در زندگی، خانواده، جدایی و احساسات پیچیده میان آدمها میپردازد. همین ترکیب باعث شده چلچله در کنار فضای احساسی، حالوهوایی خانوادگی و درام نیز داشته باشد و برای علاقهمندان به رمانهای عاشقانه انتخابی جذاب باشد.
نیکا: شخصیت اصلی داستان؛ دختری باهوش، شوخطبع و احساسی که روایت داستان از نگاه او پیش میرود.
سمیر: یکی از شخصیتهای اصلی و مهم داستان که رابطه عاطفی او با نیکا بخش مهمی از مسیر رمان را شکل میدهد.
دلارام: از شخصیتهای نزدیک به نیکا که در بخشهای مختلف داستان حضور پررنگی دارد.
ارشیا: از شخصیتهای مرتبط با دالرام و نیکا که در جریان اتفاقات داستان نقش دارد.
آنا: از دوستان و اطرافیان نیکا که در بخشهایی از داستان همراه اوست.
ایلیا: شخصیتی که در ادامه داستان ارتباط مهمی با نیکا پیدا میکند.
مارتا: یکی دیگر از شخصیتهای حاضر در زندگی نیکا و اتفاقات داستان.
روایت صمیمی و روان
استفاده از زاویه دید اولشخص
شخصیت اصلی با ویژگیهای شخصیتی مشخص و قابل تشخیص
ترکیب فضای عاشقانه با مسائل خانوادگی و اجتماعی
وجود اتفاقات و چالشهایی که داستان را از یک عاشقانه ساده خارج میکند
استفاده از گفتوگوهای متعدد برای پیش بردن داستان
نگاهی به سر در خروجی انداختم…(ایلیا مهاجر وکیل پایه یک دادگستری)
خیلی با خودم کلنجار رفتم تا راضی شوم بیایم و کار را یکسره کنم. باید تا تهش می رفتم. همه حتی نزدیک ترین افراد زندگی ام راز به این
بزرگی را از من پنهان کرده بودند. به قلب شکسته ام… به اشک هایم اعتنایی نکردند و گذاشتند روز به روز بیشتر از قبل بسوزم و خاکستر
شوم. اما دل سنگ شده ی ان ها به حالم رحم نیامد. حالا جلوی در اتاق وکیلی هستم که از شب قبل برای امدن به آن جا هزاران بار، با خودم دو دوتا چهارتا کرده بودم. از قبل با منشی تماس گرفتم و برای همین ساعت، قرار ملاقات داد. وکیلی که خوب می دانستم کارش را بلد است.
چون چند ماهی می شد که می شناختمش. فقط مطمئن نبودم بخواهد وکالتم را قبول کند. خب هرچه که نباشد او…
آنقدر درگیر فکر و خیالاتم بودم که نفهمیدم چه وقت جلوی میز منشی رسیده ام.
_امرتون
نگاهش کردم. دختری ریز نقش و سبزه رو. رنگ صورتش من را یاد وارون انداخت. وارونی که جز خاطراتی تلخ و شیرین از او چیزی
نداشتم.
لب هایم را جنباندم.
_وقت داشتم.
_اسمتون
آب دهانم را قورت دادم.
_نوریان هستم .
نگاهی به سیستمش انداخت و با مکث کوتاهی سمتم لبخند زد: لطفا بشینید…مراجعه کننده که اومد بیرون می تونید برید داخل
سر تکان دادم و روی نزدیک ترین صندلی به میز منشی نشستم. از بی حوصلگی زیاد تنها کاری که از دستم برمی آمد این بود پنجه ی پاهایم را روی زمین بکوبم. البته نه انقدر محکم و شدید که آلودگی صوتی ایجاد کنم .
چشمانم را بستم و سرم را به صندلی تکیه دادم. خاطرات گذشته بار دیگر جلوی چشمانم جان گرفت. خاطرات دوری که تنها سایه ای محو شده از ان برایم مانده بود.
_بفرمایید خانم نوریان..









